Kiedyś masowo wyjeżdżali tu za pracą. Teraz bezrobocie bije rekordy

Stopa bezrobocia w Wielkiej Brytanii osiągnęła w ostatnich trzech miesiącach 2025 r. 5,2 proc., najwyższy poziom od czasów pandemii Covid-19. Najbardziej dotknięta jest młodzież w wieku 18–24 lata, a jednocześnie tempo wzrostu płac wyhamowało, co budzi obawy o kondycję rynku pracy.

W ostatnich miesiącach 2025 r. brytyjski rynek pracy zmagał się ze znacznymi wyzwaniami – stopa bezrobocia wzrosła do 5,2 proc., co jest najwyższym wynikiem od prawie pięciu lat, podał we wtorek brytyjski urząd statystyczny ONS. Dla porównania, w trzech miesiącach poprzedzających ten okres, od września do listopada 2025 r., bezrobocie wynosiło 5,1 proc.

Analitycy spodziewali się tego wzrostu. Przyczyną są m.in. zmiany w prawie pracy, które od grudnia zwiększyły koszty zatrudnienia dla pracodawców. Obecny poziom bezrobocia jest porównywalny z okresem między listopadem 2020 a styczniem 2021 r., czyli w czasie pandemii Covid-19, kiedy wiele sektorów gospodarki musiało wstrzymać działalność. Po wyłączeniu tego okresu, podobny poziom bezrobocia odnotowano ponad dekadę temu – w trzech miesiącach do października 2015 r.

Najbardziej niepokojący jest wzrost bezrobocia wśród młodych osób w wieku 18–24 lata, które w ostatnich trzech miesiącach ubiegłego roku osiągnęło poziom 14 proc. To wyraźnie pokazuje, że młode pokolenie ma trudności ze znalezieniem stabilnej pracy.

Od czasu objęcia władzy przez Partię Pracy w lipcu 2024 r., gdy stopa bezrobocia wynosiła 4,1 proc., sytuacja na rynku pracy uległa pogorszeniu. Jednocześnie wzrost płac wyhamował – roczne tempo wyniosło 4,4 proc., najniżej od prawie czterech lat, a realny wzrost płac po uwzględnieniu inflacji wyniósł jedynie 0,8 proc.

Eksperci ostrzegają, że rosnące bezrobocie, szczególnie wśród młodych, w połączeniu z wyhamowaniem wzrostu wynagrodzeń, może ograniczyć konsumpcję i spowolnić odbudowę gospodarczą, mimo że Partia Pracy obiecywała ożywienie rynku pracy i zwiększenie stabilności zatrudnienia.

Wyzwania te pokazują, że brytyjska gospodarka stoi przed koniecznością znalezienia równowagi między polityką pracowniczą a zachętami dla pracodawców, aby utrzymać zatrudnienie i wzrost płac w obliczu rosnących kosztów życia.