Najmłodszy premier w historii Holandii zaprzysiężony

W pałacu Huis ten Bosch w Hadze Król Wilhelm-Aleksander zaprzysiągł w poniedziałek nowy, mniejszościowy rząd Roba Jettena. 38-letni lider Demokratów 66 staje się najmłodszym premierem w historii Holandii.

Nowy gabinet powstał po przedterminowych wyborach z 29 października 2025 r., które były konsekwencją upadku rządu Dicka Schoofa. Koalicja rozpadła się 3 czerwca, gdy skrajnie prawicowa Partia na rzecz Wolności (PVV) wycofała poparcie w sporze o politykę azylową. Negocjacje nad nowym rządem trwały blisko trzy miesiące, a wynikająca z nich koalicja ma charakter mniejszościowy.

Rząd tworzą trzy ugrupowania: socjalliberalni Demokraci 66 (D66), liberalno-konserwatywna Partia Ludowa na rzecz Wolności i Demokracji (VVD) oraz chadecki Apel Chrześcijańsko-Demokratyczny (CDA). Łącznie mają 66 z 150 mandatów w Izbie Reprezentantów i 22 w 75-osobowym Senacie, co oznacza konieczność poszukiwania wsparcia przy każdej ustawie.

Ceremonia zaprzysiężenia odbyła się w pałacowej Sali Oranje, gdzie ministrowie i sekretarze stanu złożyli przysięgę przed królem. Zgodnie z protokołem mogli to uczynić w języku niderlandzkim lub fryzyjskim. Po niej wykonano tradycyjne wspólne zdjęcie rządu z monarchą na schodach pałacu. Nowy gabinet składa się z 18 ministrów, w tym premiera i dwojga wicepremierów, oraz 10 sekretarzy stanu. D66 obejmuje dziesięć stanowisk, VVD – dziewięć, a CDA – osiem.

Rob Jetten, dotychczasowy lider D66 i były minister klimatu w rządzie Marka Ruttego, w wieku 38 lat staje się najmłodszym premierem w historii Holandii. 

Nowy rząd Jettena jest już trzecim gabinetem w Holandii w ciągu ostatnich czterech lat, co odzwierciedla polityczną niestabilność kraju. Przed rządem stoją wyzwania związane z koniecznością budowania większości dla projektów ustawowych oraz kontynuacją reform społecznych i klimatycznych, które były jednym z głównych punktów programu Demokratów 66.

Holandia obserwuje teraz, czy młody i symbolicznie ważny gabinet Jettena sprosta wymaganiom polityki mniejszościowej i oczekiwaniom obywateli, łącząc stabilność rządzenia z reprezentacją wartości progresywnych.