„Mieli odwagę mimo strachu”. Prezydent o bohaterach ratujących Żydów

Podczas obchodów Narodowego Dnia Pamięci Polaków Ratujących Żydów prezydent Karol Nawrocki podkreślił, że to wiara, miłość i miłosierdzie były fundamentem heroicznych postaw Polaków w czasie II wojny światowej. Uroczystości odbyły się w Toruniu.

We wtorek w kaplicy pamięci w Toruniu odbyły się uroczystości związane z Narodowym Dniem Pamięci Polaków Ratujących Żydów pod okupacją niemiecką. W wydarzeniu wziął udział prezydent Karol Nawrocki, a także m.in. były prezydent Andrzej Duda, szef KPRP Zbigniew Bogucki oraz przedstawiciele Instytutu Pamięci Narodowej.

Jednym z najważniejszych momentów było odsłonięcie kolejnych nazwisk na tablicach upamiętniających Polaków, którzy zginęli za pomoc udzielaną Żydom w czasie II wojny światowej.

W swoim wystąpieniu prezydent Nawrocki zwrócił uwagę na fundamenty, które – jego zdaniem – kształtowały postawy Polaków w czasie okupacji. Podkreślił, że to chrześcijańska tożsamość, zakorzeniona w wartościach takich jak miłość i miłosierdzie, była źródłem odwagi i gotowości do niesienia pomocy mimo śmiertelnego zagrożenia.

Prezydent przypomniał, że przed wybuchem wojny Polska była miejscem, które dla wielu Żydów stanowiło bezpieczny dom. Sytuacja zmieniła się dramatycznie po 1939 roku, wraz z niemiecką agresją i wprowadzeniem brutalnego systemu okupacyjnego.

– Polacy ratujący Żydów mieli świadomość, że za pomoc grozi im śmierć, a mimo to podejmowali to ryzyko – mówił Nawrocki. Jak zaznaczył, szczególnym symbolem tej postawy pozostaje historia Józefa i Wiktorii Ulmów z Markowej, których życie i śmierć są świadectwem bezinteresownej pomocy i odwagi.

Narodowy Dzień Pamięci Polaków Ratujących Żydów obchodzony jest 24 marca. Święto zostało ustanowione w 2018 roku z inicjatywy prezydenta Andrzeja Dudy. Data ta nie jest przypadkowa – upamiętnia tragiczną rocznicę z 1944 roku, kiedy niemieccy żandarmi zamordowali rodzinę Ulmów oraz ukrywanych przez nich Żydów.

Obchody tego dnia stanowią wyraz hołdu dla tysięcy Polaków, którzy w czasie okupacji niemieckiej, narażając własne życie, ratowali swoich żydowskich współobywateli. Ich postawa do dziś pozostaje jednym z najważniejszych świadectw człowieczeństwa w obliczu wojennego okrucieństwa.