Paweł Pawlikowski ze statuetką w Cannes

„Fjord” Cristiana Mungiu został uhonorowany Złotą Palmą dla najlepszego filmu podczas gali zamknięcia 79. Festiwalu w Cannes. Jury doceniło również m.in. Pawła Pawlikowskiego, który otrzymał nagrodę za reżyserię ex aequo za film „Ojczyzna”. Tegoroczna edycja festiwalu była pełna mocnych politycznych i społecznych akcentów.

Podczas sobotniej gali finałowej 79. Festiwalu Filmowego w Cannes ogłoszono laureatów najważniejszych nagród. Największe wyróżnienie — Złotą Palmę — zdobył film „Fjord” w reżyserii Cristian Mungiu.

Obraz opowiada historię dwóch rodzin żyjących w niewielkiej norweskiej wiosce. Początkowa bliskość między norweskimi mieszkańcami a rodziną migrantów szybko przeradza się w napięcia kulturowe i moralny konflikt, który narasta do dramatycznych konsekwencji. Film porusza tematykę podziałów społecznych, integracji i narastających różnic w współczesnych społeczeństwach.

Odbierając nagrodę, Mungiu podkreślił, że kino powinno skłaniać do refleksji nad światem i jego kondycją, zwracając uwagę na rosnące podziały, radykalizację oraz potrzebę empatii i tolerancji.

Jedną z najważniejszych nagród festiwalu — Grand Prix — otrzymał Andriej Zwiagincew za film „Minotaur”. Twórca, od kilku lat żyjący na emigracji, podczas wystąpienia wezwał do zakończenia wojny w Ukrainie, apelując o przerwanie cierpienia cywilów po obu stronach konfliktu.

Nagroda za reżyserię została przyznana ex aequo. Otrzymali ją Paweł Pawlikowski za film „Ojczyzna” oraz hiszpański duet Javier Calvo i Javier Ambrossi za „La bola negra”. Dla Pawlikowskiego to kolejne wyróżnienie w Cannes po sukcesie „Zimnej wojny”.

W trakcie gali Honorową Złotą Palmę za całokształt twórczości otrzymała Barbra Streisand, która nie pojawiła się osobiście, ale podziękowała w nagraniu wideo, podkreślając jednoczącą rolę kina.

W pozostałych kategoriach nagrody otrzymali m.in. Valeska Grisebach, Emmanuel Marre oraz aktorzy wyróżnieni za role w filmie „All of a Sudden”. Jury pod przewodnictwem Park Chan-wooka oceniało w tym roku produkcje z całego świata, wskazując na różnorodność tematów — od osobistych dramatów po szerokie komentarze społeczne.

Tegoroczne Cannes potwierdziło, że światowe kino coraz częściej staje się przestrzenią nie tylko artystycznej ekspresji, ale także debaty o współczesnych napięciach politycznych i społecznych.