Rosja eksploatuje złoża na zajętych ziemiach Ukrainy

Rosja intensyfikuje działania zmierzające do przejęcia kontroli nad strategicznymi surowcami na terenach Ukrainy. Tym razem chodzi o mangan — pierwiastek kluczowy dla przemysłu ciężkiego i zbrojeniowego. Jak informuje rosyjski dziennik Kommersant, powiązana z sektorem obronnym spółka otrzymała „koncesję” na wydobycie tego surowca w okupowanej części obwodu zaporoskiego.

Dla Moskwy to nie tylko kolejny projekt gospodarczy. To element szerszej strategii wykorzystania zasobów znajdujących się na zajętych terytoriach.

Mangan rzadko trafia na nagłówki, ale bez niego trudno wyobrazić sobie współczesny przemysł zbrojeniowy. To właśnie ten pierwiastek odpowiada za wytrzymałość i odporność stali, wykorzystywanej m.in. w produkcji pojazdów opancerzonych czy sprzętu wojskowego.

Rosja od lat pozostaje w dużym stopniu uzależniona od importu manganu, sprowadzając go głównie z krajów takich jak RPA, Gabon czy Brazylia. Własne zasoby są ograniczone, dlatego każde nowe źródło surowca ma znaczenie strategiczne.

Złoże Bolsze-Tokmak ma zostać zagospodarowane przez spółkę Reale Engineering Invest. W jej strukturze właścicielskiej znajduje się m.in. RT-Business Development, podmiot powiązany z Rostech — jednym z filarów rosyjskiego przemysłu obronnego.

Bolsze-Tokmak to jedno z największych złóż manganu na świecie. Szacuje się, że może zawierać co najmniej 1,7 miliarda ton surowca o wysokiej zawartości pierwiastka, przekraczającej 25 procent.

Dla porównania — największe złoże w samej Rosji jest ponad trzynastokrotnie mniejsze. Skala różnicy pokazuje, dlaczego projekt budzi tak duże zainteresowanie.

Rosyjskie plany zakładają budowę dużego kompleksu wydobywczo-przetwórczego, który mógłby zatrudniać około trzech tysięcy pracowników. Problemem pozostaje jednak stan infrastruktury — dawne wyrobiska wymagają kosztownej rekultywacji, a ich przywrócenie do działania może pochłonąć miliardy.

Z perspektywy Ukrainy oraz społeczności międzynarodowej działania te są traktowane jako bezprawne wykorzystanie zasobów znajdujących się na okupowanych terenach. Ewentualny handel surowcem z takich źródeł wiąże się z ryzykiem sankcji dla potencjalnych kontrahentów.

Jednocześnie projekt pozostaje obarczony znaczną niepewnością. Region obwodu zaporoskiego, w którym znajduje się złoże, pozostaje niestabilny i narażony na działania militarne. To poważne wyzwanie dla inwestycji wymagających długoterminowego planowania i ogromnych nakładów finansowych.

Do tego dochodzi sytuacja na globalnym rynku metali — spowolnienie w branży może utrudnić osiągnięcie opłacalności przedsięwzięcia.

W praktyce oznacza to, że choć Rosja stara się maksymalnie wykorzystać zasoby dostępne na kontrolowanych terenach, realizacja tych planów będzie zależeć nie tylko od decyzji politycznych, ale także od twardych realiów ekonomicznych i wojennych.